Spirituele astrologie | Geschiedenis Astrologie in vogelvlucht Martin Boot

Spirituele Astrologie: De Geschiedenis van de Astrologie in vogelvlucht : Praktische esoterie

Spirituele astrologie, hoe zit het daarmee? Spirituele astrologie: lees hier uitgrbeid In ons westerse denken kun je grof gezegd twee richtingen onderkennen. De ene richting verstaat onder de werkelijkheid alles wat je direct kunt waarnemen, meten en bewijzen met de instrumenten van onze wetenschap, zeg maar maat, vorm en gewicht. De werkelijkheid is dat wat ik zie met mijn gewone zintuigen, dus het wetenschappelijke of materiële denken. We zijn er erg ver mee gekomen: we vliegen naar de maan en we kunnen onszelf al honderdduizend maal vernietigen. En verder hebben we warme huizen, sociale voorzieningen, een uitgebreid wegennet en zeer veel mogelijkheden om kennis op te doen. Je zou de ideeën van Aristoteles de bakermat van deze manier van denken kunnen noemen. Het materiële denken, materieel omdat de werkelijkheid gelijk wordt gesteld aan de stoffelijk waarneembare realiteit. Wat niet waarneembaar is met onze gewone zintuigen, dat bestaat niet. En ook andersom: wat wetenschappelijk bewezen is, is echt en ook alleen dat maar. De belangrijkste vraag is hier: wat is concreet en tastbaar?

Daarnaast is er in het westerse denken ook steeds een tweede stroming geweest die ervan uitgaat dat er een uiterlijke werkelijkheid is en een innerlijke. Een werkelijkheid die je kunt zien, horen, ruiken, voelen en betasten en een werkelijkheid die je niet kunt 'pakken' maar wel 'kennen' of 'weten'. De verhouding tussen deze twee aspecten van de werkelijkheid is volgens deze traditie van denken de volgende: wat we met onze gewone zintuigen waarnemen, de stoffelijke werkelijkheid, is niet de echte werkelijkheid, het is eigenlijk een illusie, een soort projectie, alsof we, wanneer we naar de uiterlijke werkelijkheid kijken, naar een film zitten te kijken. De innerlijke werkelijkheid, die werkelijkheid die we niet kunnen zien maar waar we wel weet van kunnen hebben, dat is de echte werkelijkheid. De kunst is, deze echte werkelijkheid te achterhalen en je niet te laten misleiden door de verschijningsvorm van de dingen. Ook voor deze manier van denken kun je je beroepen op een Griekse wijsgeer, namelijk Plato. Met andere woorden: ook deze traditie in het denken is al heel oud. De belangrijkste vraag is hier: wat is de zin van het leven, wat is de zin van mezelf?

Geen denkrichting in onze cultuur kan zich onttrekken aan een keuze tussen deze twee tegenpolen: materieel denken en spiritueel denken, dus ook de astrologie, of beter gezegd: de astroloog of astrologe niet, en zo kom je tot twee soorten astrologisch denken: de materiële astrologie en de spirituele astrologie. In de materiële astrologie wordt aangenomen dat de hemellichamen de mens beïnvloeden en dat die invloeden leiden tot voorspelbare vaste gebeurtenissen. Materiële astrologie is dus voorspellende astrologie in de strikte zin van het woord. De werkelijkheid is tastbaar en je lot bestaat uit een serie gebeurtenissen, deze gebeurtenissen overkomen je en ze staan in de sterren te lezen. Deze vorm van astrologisch denken is de oudste vorm van astrologie beoefenen en heeft gebloeid tot ver in de Middeleeuwen en het waren vooral (invloed)rijke mensen die er gebruik van maakten. In de 17e en 18e eeuw kwam het onder astrologen steeds meer in zwang om grote wereldrampen te voorspellen, zelfs op universiteiten deed men daaraan mee.

Zo komen we bijvoorbeeld bij de astroloog en astronoom William Whiston die in 1736 een college hield waarin hij een maansverduistering voorspelde die gepaard zou gaan met het verschijnen van een nieuwe grote komeet. Dit, zo hield Whiston zijn studenten voor, was het teken dat de Messias op aarde zou terugkeren en dat de wereld op de vrijdag erna door vuur en aardbevingen te gronde zou gaan. De komeet dook inderdaad op en omdat de voorspelling als een lopend vuurtje door Londen was gegaan, raakten veel mensen in paniek, duizenden vluchten de stad uit. Maar er gebeurde verder niets. Toch lieten de astrologen van die tijd zich door dit soort 'misslagen' niet afhouden van hun voorspellingen en dat leidde uiteindelijk tot veel tegenacties.

Astrologie vanaf de 18e eeuw

Lodewijk XIV van Frankrijk liet tenslotte alle (of in ieder geval heel veel) astrologen zijn land uit jagen en geestelijken en geleerden gebruikten astrologie om hun spotlust uit te leven. De geschiedenis van de materiële astrologie na de Franse revolutie is snel verteld, de laatste astrologische colleges werden aan de universiteit van Erlangen gegeven in 1816, en daarna werd astrologie een soort van privé hobby voor het volk. Pas na de 1e wereldoorlog -met name in Duitsland, alhoewel ook andere mogendheden er niet vies van waren- begon een nieuwe astrologische hausse. De Duitse arts von Kloeckner legde de basis voor een hernieuwde belangstelling: hij begon de astrologie te onderzoeken met middelen uit de statistiek. Om een lang verhaal kort te maken: het franse echtpaar Gauquelin zette het onderzoek van von Kloeckner voort en waren de enigen die de (op dat moment heersende) toets der kritiek konden doorstaan, ze onderzochten de astrologie van voor naar achteren en andersom en boekten voor de voorspellende astrologie een vernietigend resultaat: juist bleek wel dat een horoscoop aanwijzingen geeft over iemands karakter en aanleg, maar gebeurtenissen bleken niet exact voorspelbaar.

Dit schreef ik in mijn boek "Astrologie als Levenshulp", dat in 1987 verscheen en de inspiratiebron bleek te worden van een nieuwe generatie astrologen.

Astrologie nu

In zijn laatste interview nam Michel Gauquelin afstand van de claim over de vastlegbaarheid van karaktertrekken, Françoise, zijn vrouw, bekeerde zich na hun scheiding tot astroloog, en zo kwam een mooi verhaal tot een triest einde.

Je zou mogen verwachten dat de spirituele astrologie momenteel zou bloeien als nooit tevoren. Het tegendeel is waar. Sinds 1987 zijn er veel nieuwe scholen astrologie bijgekomen, en allemaal leren ze de nieuwbakken astroloog voorspellen, onder het merkwaardige mom dat ze niet voorspellen. In plaats van formuleringen in de geboortehoroscoop waarin ruimte gelaten wordt voor interpetatie en overpeinzing wordt gesuggereeerd dat het karakter vastligt; iedereen kan jaarvoorspellingen bestellen via de gangbare technieken opgesteld en de uurhoekastrologie is een vast en verplicht onderdeel van alle mij bekende opleidingen. Kortom: de materiële astrologie bloeit als nooit tevoren, tot woede van een groep hele en halve wetenschappers die zich verenigd heeft in de stichting Skepsis: click hier als u wilt genieten

Onlangs schreef een astroloog die wekelijks aan de weg timmert dat het heil van de wereld kan worden verwacht van astrologen, want zo beweert de man, alleen astrologen weten hoe de wereld en het leven in elkaar zit, alleen een regering van astrologen kan volgens deze man zorgen dat er vrede komt. En waaruit leidt hij dit af: uit de wederzijdse receptie van Uranus en Neptunus.

Kortom: de geschiedenis herhaalt zich, zoals bekend. Leren? Waarom zou een astroloog deze supermens iets moeten leren, hij beschikt immers alle over alle kennis?

Bedenk dit voor u een beroepsastroloog consulteert