
|
De verborgen paradox van spirituele astrologie: door Leo Hunting
Wát astrologie is, staat over het algemeen niet ter discussie,
de betekenis van het woord spiritueel daarentegen roept een
veelheid van meningen op.
Lang geleden heb ik een
aantal spirituele (?) ervaringen gehad: deze waren zo schokkend
en overweldigend dat ik ze nooit vergeten ben. Ze brandden als
het ware in in mijn persoonlijkheid en deden me schudden op mijn
grondvesten. Deze ervaringen deden een ontzag, verwondering en
respect ontstaan voor het bijzondere in mezelf. Het is als het
ervaren van het heilige, het goddelijke in jezelf. Iets wat ik in
mijn wildste fantasieën niet voor mogelijk had gehouden.
Ik ben een zoektocht begonnen om mijn ervaringen een plaats te
kunnen geven en zover dat mogelijk was, te begrijpen. Het was
voor mij niet mogelijk om er over te praten: hoe moest ik het
benoemen? Het was niet te benoemen. Deze zoektocht heeft vele
jaren geduurd en duurt nog voort. Het heeft me doen inzien
dat het weinig mensen overkomt. Ik heb vele b
ronnen
uit Oost en West bestudeerd, grotendeels esoterische bronnen,
maar ook moderne, zoals de laatste loot aan de psychologische
tak, de transpersoonlijke psychologie. Veel heb ik gehad aan de
beschrijvingen van westerse mystici.
Mijn zoektocht
heeft me het inzicht gegeven dat het zuiver spirituele,
esoterische, mystieke niet te benoemen is zoals ik al uit mijn
ervaringen wist. De huidige opvattingen over spirituele of
esoterische astrologie ontkrachten de werkelijke ervaring. En
duiden aan dat het respect voor dat bijzondere in de mens niet
begrepen wordt en slechts tot een algemeen ding wordt
gereduceerd.
Een kort onderzoekSpirit -
geest. Spiritualiteit - wijsgerig systeem dat de
menselijke ziel voor een zuiver geestelijk of volstrekt
onstoffelijk wezen verklaart; leer dat de stof slechts een
eigenaardige verschijningsvorm van de ziel of haar werkingen is.
Spiritueel - geestelijk, onstoffelijkheid.
De
geest is een god. (uit
:Van Dale)
Deze betekenissen moeten letterlijk genomen
worden omdat verdere toelichting ontbreekt. Het onstoffelijke is
niet waarneembaar, net zoals God onvoorstelbaar is. Kort
samengevat wordt hier tegelijkertijd mee bedoeld: iets wat niet
begrepen kan worden.
Iteke Weeda heeft op dit gebied
een onderzoek gedaan dat verwerkt is in haar boek
"Spiritualiteit en Wetenschap". Daarin worden
wetenschappers geïnterviewd door studenten met betrekking tot hun
visie op spiritualiteit. Het is opvallend dat de meeste het
begrip spiritualiteit uit de weg gaan. Hooguit vanuit de
theologische hoek komt min of meer antwoord op de vraag naar de
betekenis er van. Hun beschrijvingen komen ongeveer overeen met
die van Van Dale. Ook diverse filosofen die hierover schrijven,
zoals Staal, Peters, Van Egmond en anderen, voegen zich hier bij.
De wetenschap is van mening dat het spirituele de persoonlijkheid
en het verstand overstijgt. Met andere woorden: er kan niets over
ver
teld worden en het kan niet begrepen worden.
In De
Koordanser en Onkruid daarentegen verschijnen advertenties waarin
spirituele activiteiten worden aangeboden zoals spiritueel
wandelen, spirituele massage, spiritueel poppenmaken, spiritueel
tekenen, enzovoorts. Dit zijn werkelijke, tastbare activiteiten.
Dit is nogal in tegenstelling met het bovenstaande, of het
bovenstaande moet tegelijkertijd plaatsvinden. Alleen wanneer
merk je daar iets van?
Er wordt dus nogal verschillend
gedacht over het begrip spiritualiteit, waarbij de opvattingen
van de wetenschap lijnrecht staan tegenover die van
New-Age-mensen. Dit geeft te denken.
Bepaalde
astrologen beweren met spirituele astrologie bezig te zijn. Ze
hebben het over de Zwarte Maan, de Zwarte Zon en hun tegenpolen,
over retrograde planeten, over onderschepte tekens, over het 8e
en 12e huis, over de mysterieplaneten Uranus, Neptunus en Pluto,
over de Centauren, enzovoorts. Deze begrippen worden beschr
even en verklaard. Hun opvattingen komen overeen met de
New-Age-gedachten. Als men deze begrippen beschrijven en
begrijpen kan, dan zijn het rationele begrippen die thuis horen
in onze zintuiglijke wereld. Ze zijn van toepassing op de
persoonlijkheid, zoals de normale astrologie dat ook is.
Astrologen geven helaas nergens aan wat ze onder het begrip
spiritualiteit verstaan. Ook op vragen wat dit begrip betekent,
heb ik nog nooit een antwoord gehad.
Nelleke
Noordervliet schrijft in de Volkskrant van 1-3-99: Wat is
spiritualiteit? Het is de behoefte aan het geestelijk deel van
het bestaan hogere waarde toe te kennen dan aan het materiële
deel. Iets verderop: Spiritualiteit wil niet zozeer het menselijk
denkvermogen stimuleren als wel het denkvermogen uitschakelen.
Spiritualiteit heeft niets met hersens te maken. Ook hier weer de
opvatting dat het spirituele het verstand overstijgt en niet
weergegeven kan worden. Er kan niet over geschreven of gesproken
worden.
Een
conclusie van Nelleke Noordervliet is ook dat zo gauw je het
woord spiritueel noemt er hele drommen mensen op af komen. Het
leeft, het is in. Het levert veel op als dit woord gebruikt
wordt.
De wetenschappelijke benadering van
spiritualiteit is min of meer gelijk aan de manier waarop de
wetenschap het esoterische, het mystieke en het bovennatuurlijke
benadert. Daar wordt ook gesproken over 'een heel bijzonder
ervaren'.
Pogingen dit bijzondere ervaren weer te
geven vindt men onder andere in de Europese mystiek. Hierin wordt beschreven hoe mystici tijdens de ervaring in
contact komen met een tot dan verborgen aspect van het menszijn.
In hun beschrijving van die andere werkelijkheid spreken ze over
een ervaring met het goddelijke. Een vereniging met een
goddelijk deel in zichzelf. Ze noemen dit 'bewuste
zielservaringen'. Dit gaat gepaard met een overweldigend
geluksgevoel. Deze gevoelens overstijgen alle andere gevoelens
van de persoonlijkheid. Volgens de fi
losoof Van Egmond is onze taal niet toereikend om dit ervaren
weer te geven.
Dit staat weer lijnrecht tegenover de
opvattingen in de New-Age-wereld waar het wél mogelijk wordt
geacht dit ervaren weer te geven en waar over de ziel gesproken
wordt als over een duidelijk herkenbaar aspect van de
persoonlijkheid en als zodanig beschreven wordt in termen van de
persoonlijkheid. In de New-Age-wereld bestaat het
beheersingsdenken syndroom. Alles wat 'is' moet en kan beschreven
worden, ook het niet-rationele.

|
|
God in de astrologieIn de huidige astrologie is God
de grote afwezige en dat terwijl bij bepaalde astrologen de
opvatting heerst dat ALLES terug te vinden is in de
astrologie.
Als we ver terug gaan in de geschiedenis
van de astrologie blijkt echter heel duidelijk de rol van God.
Hij heeft zelfs een astronomische plaats in de nachthemel.
Bij de oude Sumerische en Semitische volkeren van het
toenmalige Tweestromenland was de Maangod Sin (een mannelijke
God) lang de belangrijkste God. Deze woonde in het noorden van de
Noordhemel, zoals ook de toenmalige bijbelse profeet Ezechiël
beschreef in zijn visioenen in het oude Babylon. Ezechiël was
sterk beïnvloed door de opvattingen van de Chaldese priesters
(astrologen) wat duidelijk waarneembaar is in zijn visioenen.
In de astrologische stad Harran (2000 voor Chr. tot 1300
na Chr.), gelegen in zuidoost Turkije als gren
stonden tempels ter ere van het Mysterie van het Noorden: het
Heilige der Heilige, de woonplaats van Sin. Dezelfde god die
door aartsvader Abraham, als inwoner van Harran, aanbeden werd
en die onze huidige God is.
Met dit Mysterie van het
Noorden werd de toenmalige Poolster bedoeld. Bij bestudering van
de draaiende nachthemel staat één ster onbewegelijk stil vanaf
de aarde gezien, de Poolster. Daar woonde God die van daaruit de
wereld in beweging bracht. De Grote Roerganger. De Spil waar
alles om draaide. Opvallend is het dat in de mythologieën van
alle volkeren van het noordelijk halfrond de Poolster unaniem
als de woonplaats van God werd gezien. Dit is nog terug te
vinden in het koepelmodel van een moskee, waar het hoogste punt
de Poolster voorstelt. Aristoteles noemt het de
"Onbewegelijke Beweger", en bij Plato is het de
"Oorspronkelijke Openbaring" of "Archetype".
Bij de oude Perzen woonde hier de hoogste God Zervan. In
esoterische tradit
ies heerst dezelfde opvatting.
Esoterische en
spirituele astrologie hebben te maken met de Poolster volgens
deze oude opvattingen, en met de daarmee verbonden sterren en
sterrenbeelden. In deze esoterische astrologie komen geen
planeten, tekens en huizen voor zoals in de huidige astrologie.
In vergelijking hiermee lijkt de huidige astrologie op de Platte
Aarde theorie, waar de dimensie van het Heilige gericht op de
Poolster, ontbreekt.
De Poolster in verband gebracht
met het goddelijke en met het goddelijke in de mens, heeft een
heel andere dimensie dan de huidige astrologie. Datgene wat
beschreven wordt tijdens het ervaren van het goddelijke, voor
zover dat mogelijk is, heeft geen aansluiting met de hedendaagse
astrologie.
Het zich richten op dit bijzondere
ervaren, op het ervaren van het goddelijke, is een activiteit van
het zich richten op het spirituele.
De huidige
opvattingen over spirituele of esoterische astrologie echter
ontkrachte n de werkelijke ervaring en duiden aan dat het respect
voor dat bijzondere in de mens niet begrepen wordt en slechts tot
een algemeen ding wordt gereduceerd.
De paradoxIn echte esoterische tradities wordt
getracht dit esoterische op te wekken. Daar heerst de opvatting
dat de persoonlijkheid volkomen tot rust moet komen. De mens moet
de grondhouding van het menszijn aannemen, volkomen passief zijn,
vol overgave en ontvankelijk. De man moet vrouw worden.
In wat spirituele astrologie wordt genoemd, wordt juist
gesproken van activiteiten in welke vorm dan ook. Terwijl iedere
activiteit van de persoonlijkheid zich juist afkeert van het
spirituele.
Astrologie is bij uitstek een middel om de
persoonlijkheid tot rust te brengen. Er moet gewerkt worden aan
de persoonlijkheid met als eindresultaat dat deze geen
spanningen, trauma's, e.d. meer ervaart en alles verwerkt heeft.
(Dit is de kern van o.a. het Tibetaanse Boeddhisme, met als
doelstelling na de dood verlicht te worden. In andere stromingen
is het de bedoeling dit in het normale
Onder andere in de kabbala.)
De persoonlijkheid moet
wel in stand gehouden worden: alle energie moet hier vandaan
komen. Het zogenaamd "egoloos" worden zoals dat wel
eens voorgesteld wordt, is het niet begrijpen of verkeerd
interpreteren van de functie van de persoonlijkheid. De
persoonlijkheid moet een andere houding aan gaan nemen, niet meer
domineren maar met al zijn inzet zich richten op het spirituele.
Het leren niets te doen is op zichzelf al een hele prestatie.
Hier gaat een gigantische strijd aan vooraf met de
persoonlijkheid. (Dit is o.a. te lezen in het klassieke
standaardwerk "Geestelijke Oefeningen" van de
middeleeuwse mysticus Ignatius van Loyola. Een indrukkend werk
waarin de strijd met de persoonlijkheid beschreven wordt.)
Lukt het echter de persoonlijkheid van zijn dominante
plaats te verdringen, dan kan de mens niets meer doen dan open
staan voor het spirituele. Hier speelt astrologie in welke vorm
dan ook geen rol.
De huidige astrologie maar ook dat
wat spirituele astrologie wordt genoemd, keert zich juist tegen
het spirituele en het esoterische.
© Leo Hunting,
april 2002


|
|