Oorsprong van de tekens van de dierenriem ligt Egypte


Astrologie in Egypte: hier werden de tekens van de Dierenriem uitgevonden

Verwondering is de eerst stap naar kennis en kennis is de eerste stap naar wijsheid. Welke astroloog, amateur of professional, tekent of ziet niet dagelijks de symbolen van de tekens van de dierenriem voor zich? Dat is routine, daar is niets bijzonders, niets verwonderlijks aan, zou je denken. In het kader van mijn nieuwe boek "de geschiedenis van de astrologie" [1] stond ik echter ineens voor de vraag, waar komen die tekens van de dierenriem vandaan, wie heeft ze bedacht? Bij het naspeuren deed ik een serie fascinerende ontdekkingen, waarvan ik hier kort verslag afleg. Ze hebben geleid tot een herdefinitie van de astrologische interpretaties in mijn nieuwe boek "Astrologie van het NU".

De oorsprong van de astrologie: bescherming tegen natuurkrachten: de kalender.

Als het om de oorsprong van de astrologie gaat is bijna niets met zekerheid vast te stellen, alleen twee dingen zijn heel zeker. De astrologie heeft zijn bestaan te danken aan het feit dat de mens moest kunnen voorzien wanneer de tijd rijp was om te gaan zaaien, jagen, oogsten, wanneer het eb en vloed zou zijn , wanneer de rivier zou droog staan en wanneer hij zou overstromen. De oorsprong van de astrologie is de constructie van een kalender, de oorsprong van de astrologie is het vermogen van de mens tot het bedrijven van wetenschap, dat wil zeggen: het verband zien tussen schijnbaar chaotische feiten en de onderkenning van het cyclisch verband daarin, alsmede - het wordt wel eens vergeten - de controle en empirische vaststellling dat het onderkende verband ook werkelijk bestaat en niet alleen "geschouwd" of gewoon gezegd bedacht is. Dat is immers wat de kalender doet: op grond van vastgestelde feiten voorspellen wanneer de jaargetijden wisselen.

Echte Astrologie is empirisch, echte astrologie is logisch.

Ja, dat is het ideaal: alleen waarneembare en verifieerbare feiten mogen worden opgenomen in het gebouw dat de astrologie gaat vormen. Deze feiten moeten een simpele logica bezitten zodat de astroloog voorspellingen kan doen op grond van het herkende logische verband tussen de waargenomen feiten. We zijn er erg ver vanaf geraakt tegenwoordig, d.w.z. sinds het begin van onze jaartelling, want sindsdien is er niets wezenlijks meer veranderd in de astrologie. Maar in ieder geval staan we dan voor de vraag die ik me al bij mijn allereerste kennismaking met de astrologie zo'n 40 jaar geleden stelde en die ik pas onlangs heb kunnen oplossen.

Hoe komt het sterrenbeeld Steenbok in de top van de archetypische horoscoop terecht en hoe komt de steenbok aan zijn vissenstaart?

De archetypische horoscoop is de horoscoop die begint met Ram en eindigt met Vissen. Daarin staat op het hoogste punt aan het MC als teken van de middag het sterrenbeeld Steenbok. Nu is zonneklaar dat de plaatsing van de Sterrenbeelden berust op waarneming. En als je dan nadenkt loop je vast: Wie kan hebben waargenomen dat de zon zijn hoogste stand bereikt in het sterrenbeeld Steenbok? Niemand, ik kan kijken wat ik wil en fantaseren wat ik wil, ik moet de zon wel erg zwart maken wil ik hem in januari op zijn hoogste punt zien staan. Een zelfde verhaal geldt voor het IC: de zon op zijn laagste punt in Kreeft, middenin de zomer dus?

En zoals dat gaat, voor wie een open geest heeft, reikt de ene vraag de andere aan. De glyfe van het sterrenbeeld Steenbok ziet er wel heel merkwaardig uit. Ik ben niet dagelijks in de Alpen aanwezig om Steenbokken te bespieden, maar ik maak me toch sterk dat ik er nooit een zal zien die i.p.v. twee achterpoten een vissenstaart heeft. Ja, ik las al eens dat het teken Steenbok zo een mysterieus teken is, maar voor ik ga mystificeren, zoek ik liever een verklaring in de werkelijkheid van het nu. Het nu is immers voor ons de enige werkelijkheid en dat is al mysterieus genoeg.

En dan, ik kijk nog steeds naar de sterrenhemel, en ik zie daar nooit dieren, geen koeien, geen leeuwen, geen rammen. Ik zie wel een soort koekepan en een soort bolderwagen, maar die komen in de horoscoop niet voor. In feite zie ik maar een enkel sterrenbeeld dat iets met de sterren zelf te maken heeft, namelijk Gemini: duidelijk waarneembaar twee heldere sterren, dus Tweelingen.

En wanneer zie ik die? Nooit overdag. Ha, en daar ligt de oplossing van het Sterrenbeeld-raadsel: de sterrenbeelden moeten niet gaan over de zon, maar over de maan en dan wel volle maan. Inderdaad: middenin de zomer valt de volle maan in Steenbok. Middenin in de winter in Kreeft. Het MC in de archetypische horoscoop is het MC van een volle-maans-astrologie. De horoscoop die we dagelijks tekenen gaat niet over de zon, maar over de maan.

En nu wordt me ook duidelijk wat ik in mijn therapeutische praktijk al zo dikwijls heb geconstateerd; de maan is bij meeste mensen veel belangijker voor het begrip van hun problematiek dan de zon in de horoscoop, want in de grond van de zaak vertelt de horoscoop zoals we die kennen het verhaal van de maan. Ook Donna Cunningham constateerde dat min of meer [2]. In ieder geval komt onze astrologie voort uit een [volle]maan-astrologie, zoals alle andere varianten van de astrologie ook uit Maanastrologie voortkomen. Welk proces de zon in het therapeutisch proces speelt is een mooi thema voor een apart artikel.

Een dwaas stelt meer vragen dan 100 wijzen kunnen oplossen.

Aangemoedigd door de oplossing van de plaats van Steenbok in de archetypische horoscoop, laat ik nu ook maar het achterkant van mijn tong zien en komen de vragen over de glyfen van de sterrenbeelden zelf pas goed los. Ik wees al op de vissenstaart van de steenbok, maar ik heb nog wel wat meer.

Water en Waterman

Het meest starre van de luchttekens, het vaste luchtteken Waterman, wordt nooit als een verstarde luchtbal voorgesteld, maar als een waterdrager. Als ik nieuwe cursisten vraag tot welk element dat teken behoort zeggen ze dus allemaal: Water. Waterman is echter helemaal niet geporteerd van "water"; ik zou daar uitgebreider op kunnen ingaan, maar binnen het kader van dit artikel volstaat een in het oog springend voorbeeld: de beroemde psychiater Alfred Adler [7-2-1870], net als C.G Jung een leerling van Freud, die zijn leermester naar de kroon wilde steken en de uitvinder van het "minderwaardigheids-complex". Adler liet zich vol afschuw uit over alles wat met het onbewuste te maken heeft: het onbewuste is gefantaseerd volgens Adler, het leven bestaat uit het maken van correcte afspraken en redeneringen, over brave en soepele maatschappelijke inpassing. Relaties zijn aantekeningen in je agenda over je doelstellingen waar je je correct aan houdt, met iets irrationeels hebben relaties niets te maken, integendeel zegt Adler, dat irrationele verpest je relaties juist: heldere concrete doelstellingen en redelijk onderhandelen, dat is relationeel bezig zijn volgens Adler. Lucht dus en wel op zijn smalst.

Geocentrisch: Aarde

De hele westerse astrologie is geocentrisch zowel in tekening, berekening als interpretatie. Als men al verhandelingen over spiritualiteit leest, dan gaat het toch voor de kenner nooit over iets anders dan geocentrisme. Nu is stier het meest aardse van alle tekens. In feite - en dat is nu de ironie - bevat het teken stier ook het grote geheim van wat spirituliteit wordt genoemd, van het aardse leven, maar hoe je ook zoekt, nergens vind je dat opgemerkt. Logisch zou in ieder geval dan zijn dat de telling in de zodiak zou beginnen bij taurus. Toch gebeurt dat niet.

Dit waren de meest opvallende vragen die ik me in de loop der jaren ben gaan stellen, met daarnaast nog "wat is er dan wel te wegen in weegschaal?" "waar komen die schorpioenen vandaan, aan de Zeeuwse kusten heb ik ze nooit gezien". De meest plausibele verklaring vond ik in de studies van C Fagan [3] en [4].

Egypte: de meest plausibele verklaring voor alle vragen
Je kunt de rest van dit hoofdstuk ophalen tegen een vergoeding van € 1.30 onder deze link Klik hier

astrologie en horoscopenesoterischexoterisch







Nog vragen?
SiteMap.






eXTReMe Tracker